Seizoen 2012-2013

De trainingen van witte gordel naar gele gordel

Al in iedere training oefenden we houdgrepen, worpen, voorwaarts rol, … Maar die keer dat Tamara ons vroeg of we de volgende keer zeker naar de training konden komen begon “ons avontuur” pas echt.

In het begin trainden we gewoon mee, we deden alle oefeningen van de opwarming mee. Toen nam Tamara ons apart. Eerst vatte Tamara alles dat we moesten kunnen (en kennen) samen. We herhaalden alles en we keken wat er belangrijk bij was. We moesten vooral op de kuzushi (evenwichtsverbreking) letten.

Tamara gaf ons ook een paar tips om de namen te onthouden, één daarvan is bij kami-shiho-gatame. Hierbij moet je denken aan een kam, je kamt je haren en niet je voeten, dus je moet aan het hoofd zitten. Op het einde van de training kregen we een blaadje mee. Op dat blaadje stonden dedingen die we moesten kennen en kunnen.

Thuis oefenden we HEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEL veel. Onze mama of papa zei de naam van een worp of houdgreep, en wij voerden hem uit. Dat blad vond ik heel handig en die tips van Tamara ook.

De dagen voor het examen hadden we allebei wat stress, en hoe dichter we bij de dag zelf kwamen hoe meer stress we hadden. We oefenden en oefenden, en we hoopten dat het ging lukken. De nacht van zaterdag op zondag sliepen we allebei heel weinig. Dylan het minst, we waren ook heel vroeg wakker. En we oefenden alles nog eens.

Toen het half 10 was stapten we in de auto. Weer deden we mee met de training, en weer nam Tamara ons apart. Ik zag dat Dylan heeeeeel veel stress had. We begonnen met onze gordel te knopen. Dylan zijn handen beefden en hij begon een paar keer opnieuw. We moesten de meeste dingen meer dan één keer doen. Tamara vond ons een beetje te softy, dus we probeerden er wat meer kracht in te geven. Ik zag Tamara schrijven en kijken, schrijven en kijken, schrijven en kijken …

Daarna mochten we zelf eens zeggen wat we dachten, of we dachten dat we door mochten of niet. Dylan zei: ,, Euhmmmm ik denk het wel” en ik zei: ,,Kweetnie”. En toen zei Tamara: ,, Jullie zijn door”. We waren natuurlijk SUUUUUPER blij!

We gingen met Tamara mee en we kregen onze gele gordel. We gaven onze witte gordel aan onze papa en we deden onze gele gordel aan. Daarna deden we weer mee met de les

Ik en Dylan vinden het nu SUUUUUPER leuk dat we nu onze gele gordel hebben. En nu mogen we beginnen oefenen met grepen en worpen voor oranje gordel. We zullen onze witte gordel goed bijhouden.

We zouden graag iedereen willen bedanken die ons hielp om te oefenen voor onze gele gordel.



BEDANKT ALLEMAAL !!!!!! Yana en Dylan

Kindersurvival

s' Morgens verzamelden we bij Tamara. Dan hebben we gewandeld langs het sas van Ooigem naar de parking langs de leie. Daar hebben we verschillende activiteiten gedaan zoals zaklopen, ei schieten, met water in een emmer over een parcour lopen.

Op het einde hebben we een stukje rijsttaart gegeten die Philippe gebakken had. Daarna zijn we naar Ooigem bos gewandeld. Daar hebben we met omgebouwde fietsen een parcour gedaan. Ook hebben we via een boomstam een dijk overgestoken. Dan hebben we een kamp gebouwd en met waterpistolen en met waterverf naar elkaar gespoten, we moesten dan om ter eerst elkaars vlag afpakken.

We hebben in de namiddag een klein beetje regen gehad, maar we hebben daardoor kunnen sluipen in de modder.

Het was een hele leuke dag !!!!

Bedankt aan allen die geholpen hebben voor deze superleuke dag !!

Michiel Marijsse